'Ze mag als medium boodschappen van gene zijde ontvangen en doorgeven.Daarbij staat ze tijdens haar sessies in contact met overledenen. “Ik kan ze voelen, horen of zien.”
Ze beschouwt het gebruik van deze gave als haar levenswerk.
Daardoor kan ze veel mensen helpen levensvragen te beantwoorden en nabestaanden te steunen in het rouwproces.'














Als een oude zuurpruim schrijf ik (26) op een virtueel briefje in mijn hoofd een rijtje mogelijke onderwerpen voor mijn laatste column van 2009. Het is bijna Kerst, dus de onvermijdelijke haat aan kerstliedjes op de radio, het overdreven gedrag van klanten en supermarkten en de mooie, maar lastige dertig centimeter sneeuw al onder elkaar. Ook probeer ik wat jeugdherinneringen op te halen aan eerdere Kerstmissen (dan bedoel ik niet slanke blondjes met kerstmutsen). Ooit heb ik een kerstboom gewonnen bij een loterij op de basisschool. Op de laatste schooldag voor de kerstvakantie werd de kerstboom afgetuigd en wie wilde, lootte mee om de bijna naaldloze boom naar huis te mogen slepen. Daar stond ik dan in de huiskamer. Ik had een spoor naalden achtergelaten en in mijn kapotte handen een groene, kale stok. Hoera, ik had ook eens iets gewonnen! Ma had de stofzuiger al gepakt en pa kon niet wachten het brandhout met zijn snoeischaar tot mootjes te knippen.
Comments (0)